Author: freelandcitizen

Being a part of international family: ERASMUS

Are you get bored of daily routine life? Would you like to take a break from your routinized days? Erasmus is exactly for you, guys 🙂 Before starting the pros and cons of Erasmus, I’d like to share some of my worries with you. Continue reading “Being a part of international family: ERASMUS”

Advertisements

Aşkın Müzesi – “Masumiyet Müzesi”

20150423_174608 “Hayatımın en güzel anıymış, bilmiyordum” la başlayan Masumiyet Müzesi içinde her anını bulunduran bir aşk hikayesini anlatır ve “Herkes bilsin, çok güzel bir hayat yaşadım”la biter. Continue reading “Aşkın Müzesi – “Masumiyet Müzesi””

Gecenin sessizliği

Cold-winter-nightGeceler o kadar sessizki seni alıp götürür o upuzun sessizliğine. O sessizlik varya sonu görünmeyen bir sonsuzluk gibi… soğuk, ıssız, karanlık… ve üşümek istersin o gecelerde, ılıklarına kadar donmak ve bir nefes dilersin yüzünü gökyüzüne tutarak. Sanki gökyüzü sana birisini gönderecekmiş gibi, seni nefesiyle ısıtacak birisini. Continue reading “Gecenin sessizliği”

“Qaynar və soyuq şəhər”

Hər səhər şirin yuxudan oyanıb özümüzü atırıq qaynayan şəhərin qoynuna. Kimimiz işə tələsirik, kimimiz dərsə, kimimiz isə başqa bir yerə. Hər kəs tələsir, mənzil başına çatmaq üçün. Səhərin 6-sından Bakıda həyat canlanmağa başlayır, maşınlar, metro, avtobuslar tələsən insanlarla dolur, səhərin erkən saatlarında yuxusuna haram qatıb işə tələsən insanlar axşamlar da eyni cür evlərinə tələsərlər… Continue reading ““Qaynar və soyuq şəhər””

Qələbə Əliyev rejiminindir!

UntitledDünən (28 dekabr 2013) rayona gələrkən yolda bir neçə gün öncə özünü yandıran Qarabağ qazisi Zaur Həsənovun ölüm xəbərini öyrəndim. O an heç nə hiss etmədim. Sevincli idim, uzun müddət idi ki darıxdığım ailəmi görməyə gəlirdim, çünki. 5 dəqiqə sonra hadisə mənə çatdı; 5 azyaşlı uşaq və bir qadın kimsəsiz qalmışdı, və heç kim onlar üçün atanı əvəz etməyəcəkdi artıq….

2 gün sonra 2014 – cü il qədəm qoyur haqsızlıqların baş alıb getdiyi və harınlamışların ölkəsi olan Azərbaycana. 1 gün belə uzaq qala bilmədiyimiz (ən azından mən eləyəm) atamız var həyatımızda, amma o 5 uşaq artıq atalarını görməyəcək, pul hesabına insanların qanını içən və heç kimi insan saymayan Səttar Mehbalıyevin sayəsində…. onlar üçün yeni il heç nə ifadə etmir artıq…

Bir neçə gün əvvəl özünü yandırmışdı Zaur Həsənov. O Zaur Həsənov ki, Qarabağ müharibəsində döyüşüb əlil olmuşdu. Bakıda kiçik bir biznesi olub, amma Səttar Mehbalıyev həmin kiçik obyekti də çox görüb qaziyə. Və ona bildirib ki, nə qədər torpaq istəyirsən Qarabağda var, get torpaqları al və istədiyin qədər obyekt tik. Bəli, məhz belə deyib, cənab millət vəkili Səttar bəy. Gözünü pul tutmuş və qorxusu olmayan Səttar bəy…

Hadisədən sonra, çıxıb jurnalistlərə qazini günahlandırmağı da unutmadı, Səttar bəy. Maşallah, ali baş komandanın sevimli məmurları özü kimi çox “təvazökardır”.

Təvazökar prezidentimiz qazinin bütün müalicəsini öz üzərinə götürmüşdü, ona aylıq məvacib də ayırmışdı, hətta çox “hörmətli” baş quldurlar dəstəsindən Siyavuş və Mübarizi də göndərmişdi xəstəxanaya ki “baş çəkib” qulaq burması versin qaziyə. Qazinin atası da, dərhal müsahibə vermişdi ki, keçirik YAPa. Al sənə YAP…

Normal ölkələrdə özünəqəsd həddinə çatdırmaya görə şəxs həbs edilməli idi. Amma Səttar hələ də azadlıqdadı, üstəlik də utanmadan çıxıb müsahibə də verir. Adi hal alıb artıq vəziyyət, balıq başdan iylənər axı…

Hə, cənab prezident, yerin rahatdımı, rahat yatıb, rahat dura bilirsənmi? Kefin necədir? Yaxşı olarsan, sənin də övladların çörək yolu gözləmir ha, hər axşam demir ki mən də oxumaq istəyirəm, ata mənə filan şey al, ata, üşüyürəm, evimiz niyə soyuqdu? Sən vicdanına hesabat vermirsən axı, olmayan bir şeyə necə hesabat verəsən ki?!

Bir ölkənin ki prezidenti məmuruna söz deyə bilməyə, ölkəni idarə edə bilməyə, nə gözləmək olar ki? Insanlar özlərini yandırandan sonra ona pul verilə, onu pulla ala, da nə deyəsən ki. Sözüm yoxdur

Biz zatən çoxdan yanmışıq. Ilham Əliyev prezident seçildiyi gündən – 15.10.2003-dən….

Başın sağ olsun, vətən! Ermənilərin öldürə bilmədiyi qazimizi, özümüz öldürdük, susaraq və boyun əyərək, 20 il öncə Qarabağı ödürdüyümüz kimi…. Qazi isə alçalmadı, şəhid oldu…

Qələbə Əliyev rejiminindir!

 

Fərqli ölkə, eyni tale

Orta məktəbdə oxuyan vaxtdan bizlərə vətənə sevgi, düşmənə nifrət təlqin olunur. Qafqaz ölkələrində bu tam bir qəhrəmanlıq sayılır. Məlumdur ki, bizim düşmənimiz də Ermənistan və erməni xalqı sayılır. Ermənilərin illərlə türklərə olan nifrəti və torpaq iddiası bu regionu hər zaman təhlükə altında saxlayır. Qarabağ müharibəsi isə hadisələrə vergül qoydu və arxasınca nöqtələr…. Çünki müharibə hələ bitmiş sayılmır, Azərbaycan torpaqları hələ də işğal altındadır. Mən müharibə haqqında yazmaq istəmirəm, onsuz da yazdıqca uzanır, məlum hadisələr.

Bugün hər iki ölkənin gəncliyi çətin vəziyyətdədir. Hər iki ölkədə gənclər fərqli qruplara bölünüb. Əksər qisim hələ də nifrətlə böyüyür. Çox az bir qisim var ki, onlar problemin sülhlə həllini və regionda sülhün və əməkdaşlığın bərpasını istəyirlər. Hətta, fikirləri qarışıq olanlar da var…

“Müharibədə qalib olmur”. Həm maddi, həm də mənəvi itkilər illərlə insanların yaddaşına həkk olunur. Qarabağ müharibəsində də qazanan nə Ermənistan oldu, nə də ki Azərbaycan. Rusiya illərlə millətlər arasına nifaq toxumu səpməklə, regionda öz ağalığını təmin edib, bu savaşda da qalib Rusiya oldu.

Hər gün mətbuatda qarşımıza çıxan xəbər: “Ermənistan tərəfi atəşkəsi pozub”. Bu təkcə bizim mediada deyil, həm də Ermənistan mediasında səslənir, amma fərqli ölkə adı ilə: “Azərbaycan tərəfi atəşkəsi pozub”. İnternetdən uzaq olan hər bir kəs ermənilərə nifrət edir, bu məlumatları eşitdikcə. Təbii ki, qarşı tərəfdə də vəziyyət eyni cürdür. Uşaqları və gəncliyi hər iki ölkə nifrətlə böyüdür. Media, təhsil nifrət aşılamaq üçün ən yaxşı vasitələrdəndir.

Hakimiyyətlər isə öz çıxarları naminə nifrət toxumu səpməklə çox uğurlu siyasət yürüdürlər. Hakimiyyətin sərt siyasətinə qarşı çıxan fəal gənclərin “antimilli ünsür” və “erməni dəyirmanına su tökənlər” adlandırılması buna əyani sübutdur. Bu təkcə bizdə deyil, həm də erməni tərəfdə belədir.

21 əsr informasiya dünyasıdır. İstədiyimiz məlumatları internet vasitəsilə əldə edə bilirik. Xaricdə təhsil sahəsində, elmi tərəqqi sahəsində ermənilər biz azərbaycanlılardan qat-qat irəli gediblər. Onlar dünyanın hər yerindədirlər. Bugün saytlara baxıb, erməniləri görəndə, etiraf edim ki, qısqanclıq məndə baş qaldırır. “Nəyə görə biz də yoxuq o sıralarda?” deyə düşünürəm. Biz nifrətlə yox, elmimizlə, savadımızla və ağlımızla savaşı qazanmalıyıq, qan tökməklə və ya nifrətlə yox. Təbii ki, mən də Qarabağın qayıtmasını və haqqımız olan torpaqlarda yenidən yaşamağı istəyirəm. Qarabağın Ermənistana verilməsi ilə qətiyyən barışmıram.

Əslində hər iki ölkə eyni taleyi paylaşır. Bir-birini şərləməklə, sosial şəbəkələrdə bir-birini təhqir etməklə qəhrəmanlıq etdiklərini düşünürlər. Hər iki tərəfdə millətçi insanlar var ki, övladlarına da nifrəti öyrədir, bu erməni tərəfdə daha çoxdur.  Amma vaxtilə bir yerdə yaşayıblar. Əminəm ki, müharibə məsələsi aradan qaldırılsa, yenə əvvəlki kimi birlikdə yaşayacaqlar və və keçmişi unudacaqlar. Sosial şəbəkələrdə qarşı tərəfi təhqir etmək və ya alçaltmaq qəhrəmanlıq deyil.

Müharibədə Azərbaycan torpaqlarını itirsə də, Ermənistan bizdən də çox şey itirdi. Regionda həyata keçirilən layihələrdən kənarda qalması bariz nümunədir.

Mən də millətçi hesab edirəm özümü. Rusiyanın illərlə həyata keçirdiyi antitürk siyasəti nəticəsində torpaqlarımızı itirə-itirə gedirik, və ermənilər ən yaxşı vasitə olub, çünki onlara da “Böyük Ermənistan” xülyasını gerçəkləşdirmək üçün fürsət lazımdır. Millətçi olsam da, müharibənin qan və ya nifrətlə həll olunacağına artıq inanmıram. Regionda sülhə, demokratik dəyərlərə nail olmaq istəyiriksə, mütləqdir ki xalqlararası dialoq və əməkdaşlıq olsun. Başqa cür həll yolu yoxdur. Təbii ki, xalqlararası dialoq və əməkdaşlıq üçün, ilk öncə hər iki ölkədə sistem dəyişməlidir. Çünki hər iki hakimiyyətlə sülhə nail olmaq mümkün deyil…

P.S. İlk dəfə ermənilərlə bir seminarda olanda, onlara salam verəndə Azərbaycana xəyanət etmiş kimi hiss etdim özümü. Doğrusunu desəm, hələ də erməni xalqına qarşı tolerant ola bilmirəm. Mən də fikri qarışıq olan gənclərdənəm 🙂